Geschiedenis

De Bazuin is opgericht op 10 mei 1920. Het begon als een club van circa 20 muzikanten en is in 100 jaar tijd uitgegroeid tot een vereniging van 120 leden met 7 orkesten, waarbij het oudste lid 82 en jongste 7 jaar is. De oorsprong van de vereniging ligt in de christelijke vakbeweging, die op zoek was naar muzikale omlijsting van hun activiteiten. In de beginjaren lag de nadruk vooral op het opbouwen van de muzikaliteit en het financieel gezond houden van de vereniging.

In eerste instantie mochten alleen mannen lid worden want vrouwelijke leden zouden het prestige van de vereniging naar buiten toe zoals bij marslopen zeker afbreuk doen. In 1949 werd de eerste vrouw het lidmaatschap dan ook geweigerd. Maar in 1960, met de oprichting van een jeugdorkest, waren ook meisjes welkom en was een gemengde vereniging zonder morren een feit.

In de Tweede wereldoorlog werd door de Bazuin officieel geen muziek gemaakt, want de leden van de vereniging wensten geen muziek te maken voor de cultuurkamer van de Duitsers. Clandistien werd er echter wel degelijk gerepeteerd en na daardoor kon na de oorlog kon de draad weer weer opgepakt worden, ondanks dat enkele leden waren gesneuveld of weggevoerd.

In de jaren na 1950 veranderde de vrijetijdsbesteding drastisch door de intrede van tv, nieuwe sportmogelijkheden en de individualisering. Utrecht had in die tijd een groot aantal blaasmuziekverenigingen, helaas hebben mede door deze veranderingen slechts enkele de afgelopen decennia overleefd. De Bazuin heeft gelukkig door onder meer te investeren in muziekeducatie muzikanten aan zich kunnen blijven binden. Dat ging niet altijd vanzelf, maar tot op de dag van vandaag is het gelukt om de vereniging levendig en vernieuwend te houden. Dat maakt het vieren van het 100-jarig jubileum meer dan waard en de Bazuin hoopt met dit jubileum ook het predikaat ‘Koninklijk’ te krijgen.