Ereleden

De Bazuin heeft momenteel 3 ereleden: Barend Willemse, Loek Ent en Bert de Bruin.

Op deze pagina vertellen ze het een en ander over henzelf en hun liefde voor de muziek.

Barend Willemse
westorkest7

Niemand bij ons thuis deed, behalve er naar luisteren, iets aan het maken van muziek. Kennelijk vormde ik daar een uitzondering op en ben ik, net als ieder kind, begonnen met de blokfluit.

Toen ik in dienst kwam bij de Mariniers ging ik fluit spelen bij de tamboers en pijpers van het Korps Mariniers. Omdat ik best wel aardig kon spelen ging ik vaak mee op pad met de Marinierskapel. Naast het fluiten moest je ook een signaalhoorn(soort trompet met een ventiel) kunnen blazen want het was traditie dat “alle” berichten via bepaalde signalen gemeld moesten worden. Zo werd bijvoorbeeld precies om 10.00 uur het signaal koffie drinken geblazen. Eenmaal terug in de burgermaatschappij met een `gewone` baan en studies wilde ik toch graag met muziek bezig blijven. Ik kwam terecht bij de Bazuin en begon daar met een tuba. Ik had les bij de heer Groenman, trombonist destijds bij het USO met de bedoeling tuba te leren spelen. Maar al snel had hij me overgehaald trombone te spelen. Dat heb ik gedaan en  ik nam plaats tussen Johan en Bert als 3e trombonist. Ik zou er nog gezeten hebben tussen die schuivers. Ik voelde me direct thuis bij de vereniging en al snel ging ik dat thuisgevoel mede inhoud geven door het aangaan van diverse bestuursfuncties. Om er een paar te noemen, voorzitter, secretaris en tot voor kort nog penningmeester. Dan nog diverse andere taken. Verder heb ik in het verleden een cursus assistent directie gevolgd maar daar heb ik eigenlijk niet zoveel mee gedaan. Maar zo nu en dan heb ik toch wel iets hierin voor de Bazuin kunnen betekenen.

Mezelf kennende wilde ik ook wel eens een ander instrument bespelen. Dat werd de klarinet, een instrument dat in tegenstelling tot het koper een andere belevenis was. Zo nu en dan afgewisseld met slagwerk. Maar de vingers gingen niet meer zo vlug en ik vond het tijd worden om te stoppen met het meespelen.

Zonder er over nagedacht te hebben waar ik me allemaal bij de Bazuin mee  bezig heb gehouden, als muzikant en bestuurder, hebben anderen dat voor mij gedaan. En dat alles was het kennelijk waard mij te benoemen tot erelid van de Bazuin. Een mooier afscheid kon ik me niet wensen.

Loek Ent
loek

Ik zat nog op de lagere school toen ik tijdens de winkelweek Lombok elke avond een ander orkest door de Kanaalstraat zag lopen. Ik vond dat geweldig, elke avond een andere muziekvereniging, de een was nog groter dan de ander. Ik had het maar voor het uitkiezen. De fanfare Aurora won het en ik werd er lid. Groot tamboerkorps en grote fanfare die de meest markante marsen speelden. Drie jaar ben ik daarbij gebleven, toen was mijn muzikale inzicht wat breder en wilde ik meer. K.U.D.O werd de volgende, een harmonie orkest uit de vaandel afdeling met Mas Bakker als dirigent. Een topper waar je wat van kon leren. Wel was hij niet gemakkelijk voor de muzikanten, maar waar hij voorstond werd het top. Na twee jaar kreeg ik de leiding over het tamboerkorps, wat al snel groter werd. Ik ging naar marswedstrijden met de tamboers en we gingen winnen. Ik heb dat een paar jaar gedaan en toen wilde ik meer. Ik werd instructeur bij diverse verenigingen, tamboerkorpsen en showbands in Utrecht en de regio Montfoort, de beide orkesten Werkhoven, Hilversum etc.

Toen kwam Kees Loen bij mij met de vraag of ik bij de Bazuin wilde komen, we zijn inmiddels in 1983. Na een gesprek met voorzitter Brandwijk zijn we begonnen met een tamboerkorps en met Kees als stimulator lukte dat ook weer. Na een paar jaar waren we in staat om op concours te gaan en werden we door de jury van de introductie in de tweede divisie geplaatst, een mooi resultaat. Ik werkte toen als facilitair manager bij Dijker en Doornbos die fusieneigingen kregen, waardoor ik niet al mijn afspraken kon nakomen bij de Bazuin, Ik besloot toen in overleg met Kees te stoppen. Kees nam het over.

Er is een afscheidsconcert geweest in de Jaarbeurs Congreszaal op 19 april 1997 en ik werd lid van verdienste, ondertekend door voorzitter Donker. Ook kreeg ik de stadsonderscheiding de Maartenspenning van de stad Utrecht.
Op 18 maart 1998 ontving ik nog een Koninklijke Onderscheiding.
In 2002 zag ik de Bazuin op straat Sinterklaas met zwarte pieten inhalen in Tuindorp ZONDER drumband, alleen grote trom, kleine trom en bekkens. Dat was voor mij aanleiding om weer terug te komen bij de Bazuin.
De tweede drumband van de Bazuin was geboren onder mijn leiding, links en rechts bellen en we hadden al gauw 15 man-vrouw bij elkaar. Op 3 november 2012 ben ik gestopt er werd erelid ondertekend door voorzitter Huijgen. In 2016 heb ik me nog even ingezet in Houten om daar een slagwerkgroep op te starten maar door privé-omstandigheden moest ik helaas stoppen.

Bert de Bruin
berus de bruin 4 berus de bruin orkest ansichtkaart uit 1963

Op 10-jarige leeftijd begon mijn muzikale loopbaan op zaterdagmiddag in het gebouw CSB aan de Kromme Nieuwegracht. De contributie bedroeg 16 cent per week.
Voorafgaand aan de wekelijkse repetitie kregen de leerlingen volgens een vast schema les van de toenmalige dirigent Anton Kragting. Ik speelde toen cornet (of iets wat daarvoor door moest gaan: een lek instrument met pleisters).
De dirigent bepaalde wanneer je door mocht naar het grote orkest.
In 1951 ging ik voor de eerste keer naar een (buiten)concours in Avifauna in Alphen a/d Rijn en daarna heb ik aan talloze muziekwedstrijden meegedaan.
Toen de hoornist de heer Reurink in  1952 overleed, mocht ik corhoorn gaan spelen; ik kwam toen naast de latere voorzitter Jo Moest te zitten. Tengevolge van het vertrek van Job de Koning (een gevierd tubablazer) en de komst van Ben Zaal als nieuwe dirigent, ben ik overgestapt naar tuba/euphonium. Ik was toen zo’n 16 jaar oud en dit bleek een gouden greep te zijn.
In 1962 ben ik naast de Bazuin, lid geworden van de fanfare in Leerdam.

In 1963 heb ik bij De Bazuin mijn vrouw Maaike Schmöhl (ventieltrombone) leren kennen en in 1965 zijn wij in Vleuten/De Meern getrouwd. Dit was het eerste Bazuinhuwelijk. Sinds 1960 was het mogelijk om als vrouw lid te worden van De Bazuin; daarvoor was het uitsluitend een mannenaangelegenheid. We kregen 2 zoons en een dochter.
In december 2009 is Maaike helaas overleden.
In 1972 ben ik verhuisd naar Leerdam en bij die gelegenheid ben ik benoemd tot erelid. Tot nu toe ben ik nog steeds muzikant; van de tuba ben ik overgestapt naar de bugel en in 1995 heb ik een nieuwe cornet gekocht (eindelijk een goede). Daarna weer terug naar de bugel (ook een goede) en nu ben ik nog steeds lid van de fanfare Ad Astra in Asperen onder leiding van dirigent Anne van den Berg.